Paardenras

De Mangalarga Marchador

Algemeen

De oorsprong van de Mangalarga Marchador (kortweg MM) gaat
terug naar de 18e eeuw. De eerste paarden van dit ras ontstonden
door de kruising van een Portugese Alter-Real hengst met Berber
en Andalusische merries.
Deze paarden vielen op omdat ze een goed uithoudingsvermogen
hadden, makkelijk waren in de omgang en van nature de tölt liepen.
In Brazilië noemt men de tölt " MARCHA".
Het in 1949 opgerichte officiële stamboek, Associação Brasileiro
dos Criadores do Cavalo Mangalarga Marchador, ofwel ABCCMM
telt ca. 6000 fokkers en voert een fokregister met ca 360.000
geregistreerde paarden. Tot dit stamboek worden alleen paarden
vanaf 3 jaar toegelaten, die een zuivere marcha koppelen aan een
goed exterieur, werkwilligheid en een subliem karakter.
Paarden die alleen draf of telgang tonen worden niet gekeurd en
komen in Brazilië dus niet in aanmerking voor de fok.
Fokdoel is om een betrouwbaar veedrijverspaard te verkrijgen
dat lange afstanden kan overbruggen, wendbaar is, een
comfortabele marcha en een goede galop heeft en daarbij ook
nog geschikt is als familiepaard. 

Gebruik

In Brazilië worden de Mangalarga Marchadores nog steeds als veedrijverspaard op
de boerderij gebruikt, waarbij naast comfortabele marcha, snelle wendingen, ook
een goed galoppeervermogen, hardheid en uithoudingsvermogen vereist worden.
Veel eigenschappen die in de endurance sport en in de western sport gevraagd
worden. De MM heeft door zijn Iberische achtergrond ook dressuuraanleg

Exterieur van de Mangalarga Marchador

Het algemene uiterlijk van de MM wordt gekenmerkt door een
sterke en goed geproportioneerde bouw, gemiddelde grootte en
edele uitdrukking. Hij heeft een licht afhangend gespierd kruis.
De onderbouw moet flink zijn zodat de ribbenboog een flink long-
volume kan herbergen. De koten zijn sterk en elastisch. Staart
en manen zijn zijdeachtig. De ogen zijn groot en sprekend. Opvallend
zijn de middelgrote oren waarvan de toppen naar binnen wijzen.
Verder is de MM een goed gespierd paard met "droge" benen.
Schofthoogte voor een hengst ligt tussen de 1.47 m en de 1.57 m.
en voor een merrie tussen de 1.40 m en 1.54 m.
Bijna alle kleuren zijn toegestaan, behalve cremello, perlino en
albinos. Meest voorkomend zijn schimmels.

De gangen van de Mangalarga Marchador. 

De MM behoren tot de zogenaamde gangenpaarden, dat betekent
dat ze naast hun ruime stap, eventuele draf en zeer aangename galop
ook een marcha beheersen.
Bij deze gang, waaraan de MM haar naam dankt, zijn altijd twee
of drie benen op de grond aanwezig, terwijl er bij draf een zweef-
moment is. Door het ontbreken van dit zweefmoment bij de Marcha
zit de ruiter rustig, bijna schokvrij in het zadel, wat zeer aangenaam
is voor de beginnende ruiters en mensen met rugproblemen, of voor degenen 
die door lichamelijke belemmeringen bij de draf problemen hebben.

Er zijn 3 marchavormen, namelijk:

1. de Marcha Picada
Bij deze gang is een duidelijk lateraal moment in het bewegings-
verloop te zien. Het paard laat meer verzameling en voorhandactie
zien. Je hoort een viertakt. De marcha picada wordt ook wel aan-
geduid met L1. L= lateralisado.

2. Bij de Marcha Batida laat de MM een duidelijk diagonale beweging
zien. De actie van de voorhand is vlakker en ruimer, de achterhand
wordt er goed ondergebracht. Men hoort een tweetakt met echo.
De marcha batida wordt tegenwoordig ook aangeduid met D1.
D= diagonalisada.

3. De Marcha Media (ook Marcha do Centro , Marcha Verdadeira of
Marcha Ideal genoemd) is ook een naar diagonaal verschoven gang.
Hier is de ruime beweging van de Batida paarden met het comfort
van de Picada paarden verenigd.

Het karakter van de Mangalarga Marchador

De MM heeft een vriendelijk en evenwichtig karakter, is zeer werkwillig en
voorwaarts, maar is daarbij goed in de hand te houden. Ze zijn erg oplettend
zonder nerveus te worden. Door al deze eigenschappen is de MM eerlijk en
makkelijk in de omgang en maakt dit paard uitermate geschikt als familiepaard.